Kural olarak, malzeme seçimi, dekorasyonun görünmeyen ama en belirleyici tarafıdır. Giriş alanı tasarımı seçerken ahşap, metal, cam ve dokuma yüzeylerin bir arada nasıl davrandığını bilmek sonucu doğrudan etkiliyor. Hangi malzemenin nerede uzun ömürlü olduğunu inceledik.
Iklim, mimari doku ve yerel malzeme gelenegi, ayni cozumun her sehirde ayni sonucu vermemesine yol acar. Nemli sahil sehirlerinde masif ahsap oynayabilirken, kurak ic bolgelerde derz ve ek yerleri catlayabilir. İzmir icin secim yaparken once yerel usta pratigine kulak vermek zaman kazandirir.
Bu noktada, tedarik zinciri de bolgeye gore degisir; bazi sehirlerde mermer ve tas islemeciligi guclu, bazilarinda dokuma ve hasir uretimi one cikar. Bu yerel guclu yani kullanmak hem maliyeti dusurur hem de mekana yoresel bir karakter kazandirir.
Çoğu senaryoda, giriş alanı tasarımı ile ilgili duzeni tumuyle degistirmeden mevsime uyum saglamak mumkundur. Kis aylarinda kalin dokulu tekstiller ve sicak isik tonu one cikarken, yaz aylarinda ince kumaslar ve acik renkler ferahlik verir. Bu degisim genellikle birkac parca ile saglanabilir.
Kural olarak, giriş alanı tasarımı konusunda mevsimsel gecisler ayni zamanda bakim icin de firsattir. Sezon degisiminde tekstiller yikanir, depolanacaklar ayrilir ve mekan yeniden duzenlenir. Boylece hem gorsel tazelik saglanir hem de esyalarin omru uzar.
Genel olarak, ayri bir oda ayirmak mumkun degilse, calisma alanini gorsel olarak sinirlamak gerekir. Bir paravan, farkli bir hali veya duvarda tek renk degisikligi bile zihinsel siniri kurmaya yeter.
Genellikle, yenileme surecinde en pahali hata, yanlis sirayla ilerlemektir. Elektrik ve tesisat, ardindan yuzey islemleri, en son mobilya ve aksesuar seklinde ilerleyen bir akis hem temizlik hem butce acisindan avantajlidir.
Genellikle, goze hos gelen mekanlarin arkasinda cogunlukla basit oran kurallari vardir: bir odak, ona esli iki tamamlayici ve bos birakilmis nefes alanlari. Her seyi esit buyuklukte dagitmak monotonluk yaratir.
Tirmalamaya dayanikli dokular ve cikarilip yikanabilir kiliflar temizlik yukunu ciddi olcude azaltir. Giriş alanı tasarımı konusunda devrilme riski olan yuksek parcalari duvara sabitlemek de sart.
Yükseklik çoğu evde en az kullanılan kaynaktır; tavana yakın raflar, kapı üstü dolaplar ve dikey kitaplıklar taban alanını meşgul etmeden ciddi hacim kazandırır. Sandıklı puf, çekmeceli karyola ve kapaklı sehpa gibi çift işlevli parçalar dağınıklığı görünmez kılar. Sık kullanılmayan mevsimlik eşyaları kapaklı kutularda etiketleyerek saklamak, dolap içi düzeni kalıcı hale getirir.}
İlk bakışta, kilim kavramı, mekânın genel karakterini belirleyen ve diğer seçimleri yönlendiren bir başlangıç noktası olarak düşünülebilir. Uygulamada önce bu ögeyi merkeze alıp çevresindeki renk, doku ve mobilya kararlarını ona göre şekillendirmek daha tutarlı bir sonuç verir. Tek bir odada birden fazla güçlü ögeyi yarıştırmamak, bütünlüğü korumanın en kolay yoludur.
Çoğu durumda, önce mekânın toplam metrekaresini ve değiştirmek istediğiniz parçaları listeleyin, ardından bütçenin yaklaşık yüzde altmışını mobilya ve aydınlatma gibi kalıcı ögelere ayırın. Kalan kısmı tekstil, halı ve aksesuar için saklamak, işin sonunda eksik kalan detayları tamamlamanızı sağlar. Küçük bir pay da beklenmedik nakliye veya montaj masrafları için ayrılmalıdır.
Adana gibi ışığın ve nemin belirleyici olduğu yerlerde, malzeme seçimini estetiğin yanı sıra dayanıklılık üzerinden değerlendirmek gerekir.